Ο Μπάμπης, η Ψυχοπαθολογία και το στυγερό έγκλημα στα Γλυκά Νερά

Μπορεί η ομάδα μας να ασχολείται κυρίως με το mentoring, το consulting και το training, το counselling, αλλά σαν ψυχολόγοι που είμαστε, πάντα μας κεντρίζει η ψυχοπαθολογία….

« Μα πως είναι δυνατόν να το έκανε ; » Είναι το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό του καθενός, όταν μάθει για μια τέτοια δολοφονία – ειδικά όταν αποκαλύπτεται ότι ο κατα κόσμο ερωτευμένος σύζυγος, δολοφονεί τη σύζυγο του. Η απάντηση δεν είναι φυσικά « επειδή βρέθηκε εν βρασμώ ψυχής ». Αυτός ο νομικός όρος, δεν ταιριάζει στη περίπτωση μας. Υπάρχει ψυχολογικά πολύ περισσότερο βάθος στην αιτιολογία ενός τέτοιου εγκλήματος . Ο δολοφόνος έχει υπάρξει στο παρελθόν σχεδόν πάντα βίαιος, με κάθε τρόπο, λεκτικό, ψυχολογικό, ή με φυσικό τρόπο ( χτυπώντας ). Έχει δείξει σαφή δείγματα παθολογικής ζήλιας και ΄΄ πνίγει ΄΄ σε αυτή την/τον σύντροφο του, περιορίζοντας τις επιλογές της, την ελευθερία της, την ζωή της. Στην πραγματικότητα και κάτω από τη μάσκα της αυτοπεποίθησης που φοράει, νιώθει μία ανασφάλεια, νιώθει μειονεκτικά, νιώθει λίγος. Προσπαθεί με κάθε τρόπο, να αποτρέψει την αμφισβήτηση και προφανώς κάθε απόρριψη προς το πρόσωπο του και ξεσπάει (έντονα, εκδικητικά και βίαια), κάθε φορά που βλέπει ή νιώθει την σύντροφο του να απειλεί την τέλεια εικόνα που έχει πλάσει μόνος του στο μυαλό του, για αυτούς και το κοινό τους μέλλον.

Με έντονη τη Ναρκισσιστική διαταραχή (που δυστυχώς κανείς δεν είχε την διάθεση, τη δυνατότητα ή την ευκαιρία να διαγνώσει) και πιθανώς με μία διαταραχή τύπου ΄΄ Οριακής Προσωπικότητας΄΄, μία απλή κίνηση αντίδρασης ή άμυνας από τη σύζυγό του, ξεχειλίζει το ποτήρι της ανοχής του και σχεδιάζει και υλοποιεί ταυτόχρονα και επιτόπου ένα έγκλημα. Ένα έγκλημα που θέλει μετά να το κάνει να δείχνει ΄΄τέλειο΄΄, ένα έγκλημα που ποτέ δεν θα μετανιώσει, γιατί θέλει και πρέπει στο νοσηρό μυαλό του, να είναι άξιο του τεράστιου ΄΄εγώ΄΄ του.  Η Συνέχεια φυσικά δεν είναι στο χέρι του πια και θα δοθεί στα αρμόδια δικαστήρια.

Συμβουλή λοιπόν από καρδιάς, από όλη την ομάδα μας, σε όλους τους ερωτευμένους εκεί έξω: Μάθετε να ξεχωρίζετε την αγάπη και τον έρωτα που είναι τόσο αγνά συναισθήματα και πρέπει να σας δίνουν μόνο ευτυχία, από την εμμονή, την κτητικότητα, την εγωπάθεια, την παθολογική ζήλεια που κάποιοι λανθασμένα θα καλύψουν πίσω από τη λέξη Πάθος. Μάθετε να ζητάτε βοήθεια όταν οι καταστάσεις που ζείτε δεν σας αρέσουν και δεν σας αξίζουν. Μη νομίζετε ότι τα πράγματα θα γίνουν από μόνα τους και με τον καιρό καλύτερα. Δώστε εσείς το μέλλον που θέλετε στη ζωή σας και μην αφήνετε τους άλλους να αποφασίζουν για αυτό.